తన పెదవులు నను పిలిచేపిలుపు వినగానే మనసెగిసేతన ఊపిరి నను తగిలేప్రతి క్షణము ఏదో పరవశమే నింగి జాబిలి నన్ను కోరగాఇన్నాళ్లు ఉన్న దూరమే మారిపోయెనేకొత్త ఊపిరి…
కనుపాప నువ్వై వెలుగిస్తూనా కలకు రంగుల మెరుపిస్తూఅడుగడుగు నీడై నడిపిస్తూప్రతి మలుపులో నను గెలిపిస్తూఅండగా ఉండవే… ఎప్పుడూ నువ్విలాపండుగై నిండవే… లోపలా వెలుపలానువ్వు నాతోడై లేనిదే నేనెలా..!…
ఎన్నో ఎన్నేన్నో విన్నాం గానిఇంకా ఎన్నెన్నో చూశ్నాం గానిఅన్నీ కాకుండా ఇంకోటైతాందోయ్ఇపుడే షురువైంద బాతాకాని ఇష్టాలెన్నెన్నో ఉన్నాయ్ గానిరిష్టాలింకెన్నో అయినై గానిదునియా మొత్తంలా గిట్లా ఏ చోటాకాలేదోయ్…
చెలియా ఓ చెలియా… చాలే నాకిక ఓ చెలియామనసే పలికే తొలి పదనిస నీ వల్లకలయా ఇది కలయా… కానే కాదది ఓ సఖియానిజమై నిలిచే నా…
ఆ ఆఆ ఆఆ ఆ ఆ ఆఆ ఆఆ ఆచుక్కల మేళం దిక్కుల తాళం ఒకటయేఈ సంబరం… ఆసాంతం నీ సొంతంతక్కువ లేదు ఎక్కువ కాదుమక్కువ ఉంటే…
గుండెసడిలాగ నీలో నన్నే దాచావాకంటి వెలుగు నన్నే అనుకున్నావామహరాజల్లే మళ్ళీ చూడాలనుకుంటుసామ్రాజ్యాన్ని నిర్మిస్తున్నావా నన్నింత ప్రాణంగా కొలిచిన నిన్నుదూరంగా తోస్తూ నిందించానాఅరరే ఇపుడే ఇపుడే తెలిసినదేమనసే పొలమారిందేకనుకే…
ఒకే ఒక లోకం నువ్వే… లోకంలోన అందం నువ్వేఅందానికే హృదయం నువ్వే… నాకే అందావేఎకాఎకీ కోపం నువ్వే… కోపంలోన దీపం నువ్వేదీపం లేని వెలుతురు నువ్వే… ప్రాణాన్నిలా వెలిగించావేనిన్ను…
గలీజ్ లెక్కలేస్తే గల్లీలోన మోగుతాదిగిల్లి గిచ్చుకున్నాగాని చేస్తాము నంగాపిచ్చి వేషాలు వేస్తే పుచ్చే నీది పగుల్తాదిపచ్చిగానే చెప్తున్న పెట్టుకోకు పంగా బద్మాష్ ఎంటర్ గాని బాధలు పడకుండాబేషుగ్గా…