నీతో సాయంత్రం ఎంతో సంతోషం… చేసేయ్ నీ సంతకంకొంగే బంగారం పొంగే సింగారం… చూసేయ్ నా వాలకంఓయమ్మో ఓపరాల గుమ్మో… ఒళ్ళంతా తిమ్మిరాయేనమ్మోబావయ్యో బంతులాడవయ్యో… ఈ రాత్రే…
నన్నా నననే… ఆఆ ఆనన్నా నననే… ఆఆ ఆనన్నా ఆఆ ఆ… హు హు… నా… ఆఆ హే బావవి నువ్వు భామని నేను… ఇద్దరమొకటవనీమోజులు రేపే…
గుముసుము గుముసుము గుప్పుచ్చుక్… గుముసుము గుపుచ్చ్గుముసుము గుముసుము గుప్పుచ్చుక్… గుముసుము గుపుచ్చ్సల సల సల సక్కల్లాడె జోడి వేటాడేవిల విల విల విల వెన్నెలలాడి… మనసులు మాటాడి…
సంభోగంలో ఎవరికి సుఖమెక్కువ? Who will enjoy more? ఇలా ధర్మరాజు భీష్ముని అడిగాడు. దానికి భీష్ముడు “దీనిగురించి జరిగిన ఒక కధ ఉంది చెబుతావిన’ మన్నాడు.…
హాయ్ రామ ఊరికే ఉడికిస్తావే నన్నిలావయ్యారం ఊరిస్తుంటే… చూస్తూ కుదురుగా ఉండేదెలాచాల్లే ఆ చూపులేంటి సిగ్గేస్తోంది…అదిగో ఆ లయలు… చూసే మతిపోతోంది ఇంట బయట నన్ను… వెంటాడే…
ఆఆ ఆఆ ఆ ఆ ఆ ఆ… ఆ ఆఆ ఆలాలి లాలి అను రాగం… సాగుతుంటేఎవరూ నిదుర పోరే…చిన్నపోదా మరి… చిన్ని ప్రాణంకాసే వెన్నెలకు… వీచే…
మంచు కొండల్లోన చంద్రమా… చందనాలు చల్లిపోమెచ్చి మేలుకున్న బంధమా… అందమంతా అల్లుకోమొగ్గ ప్రాయంలో, సిగ్గు తీరంలో… మధురమీ సంగమంకొత్త దాహంలో, వింత మోహంలో… మనదిలే సంబరంపల్లవించుతున్న ప్రణయమా… మళ్లీ…
అత్తో అత్తమ్మ కూతురో… మెత్తంగా ఎత్తు వేసేయమందిరోచిట్టో చిట్టమ్మ కూతురో… మొత్తంగా సత్తా చూపించమందిరోతుళ్ళి తుళ్ళి పడ్డ తల్లి… మల్లి మల్లి అంది బుల్లిఅవ్వ బువ్వ నాకే…