వెలుగు చీకటిలోన తోడై నిలిచే నాన్నవదిలేసావా నన్నే ఎడబాటునా…కసిరే వేదనలోన… మసిలే ధైర్యం లేనిపసివాన్నేలే ఇంకా ఎదమాటున… మదిలో ఎంతో దిగులే ఉన్నా… నవ్వుతూ నన్నే పెంచావు నాన్నకరిగే…
కాలం నేడిలా మారెనే… పరుగులు తిసేనేహృదయం వేగం వీడదే…వెతికే చెలిమే నీడై నన్ను చేరితే…కన్నుల్లో నీవేగా నిలువెల్లా… స్నేహంగా తోడున్నా నివే… ఇక గుండెలో ఇలానడిచే క్షణమే…
తెలవారితె కనురెప్పల తొలి మెలకువ నువ్వేనా గుప్పెడు గుండెల్లో చిరుచప్పుడు నువ్వే…పొలమారితె నీ మనసుకి అది నా పొరపాటేనీ పేరే పలకడమే పెదవులకలవాటే… వెన్నెలలా ఉంటుందే నీ…
తాను నేను… మోయిలు మిన్నుతాను నేను… కలువ కొలనుతాను నేను… పైరు చేనుతాను నేను… వేరు మాను శశి తానైతే నిశినే నేను… కుసుమం తావి తాను…
నీ సెలవడిగి… నే కదిలెలుతున్నానా కలలన్నీ… నీతో వదిలెలుతున్నా ఎంతనుకున్నా ఏదో బాధ… మెలిపెడుతోందే లోపలాఅనుకుంటే మరి తెగిపోయేదా…మన అనుబంధం నేటిదా..!! భారంగా ఉంది నిజం…దూరంగా వెలుతోంది…
ఒక్కపూట అన్నం కోసం… ఎదురు చూడడంజానెడంత ఊపిరి కోసం… చెయ్యి చాచడంకడుపు కాలి కాలి ఇక్కడ… బూడిద అవుతున్నమనిషి అన్న వాడికి.. మనసే లేకపోయెనన్నా ఉన్నవాడే కొంచం…
నువ్వంటే నా నవ్వు… నేనంటేనే నువ్వునువ్వంటు నేనంటు లేమనీ…అవునంటు మాటివ్వు… నిజమంటూ నే నువ్వునే రాని దూరాలే… నువు పొననీ ఎటు ఉన్నా నీ నడక… వస్తాగా నీ…
ఎప్పుడూ ఒకలా ఉండదు… ఎక్కడా ఆగిపోనివ్వదుఎదరేమున్నదో చెప్పదు… కదిలే సమయంనీడలా జ్ఞాపకం వదలదు… తోడుగా ఏ నిజం నడవదుఒంటిగా సాగడం తప్పదు… జరిగే పయనంనీతోనే మొదలైందా… నీతోనే…